φωτογραφία του Oscar Robertson, γνωστός και ως το μεγάλο o, ευγένεια του espn.com
Στη διάρκεια αυτής της περιόδου διακοπών, θα πρέπει να βυθίζονται στο αρχείο για να προσφέρει μέχρι κάποια ενημέρωση καλούδια με τη μορφή του μερικά από τα πιο απολαυστικά «Η χαρά μας έδωσε ..." αρθρώσεις από '08. Ελπίζω όλοι είχαν ένα νοστιμότατο γιορτή γαλοπούλα γεμάτη με την αγάπη της οικογένειας.
Γνωρίζατε ότι η παιδική χαρά ήταν η πιο καθοριστική δύναμη στην ενσωμάτωση της κατάστασης των δημόσιων σχολείων της Ιντιάνα;
Αυτό συμβαίνει επειδή οι παιδικές χαρές της Ινδιανάπολης, γνωστός και ως Nap πόλη, γέννησε τον Oscar Robertson, πολύ πιθανόν ο μεγαλύτερος μπασκετμπολίστας που έζησαν ποτέ.
photo: sportswriters.net
Πριν από όλα τα κεφάλια της Air Jordan έναρξη hollering, σκέψου το καλά. MJ ενηλικιώθηκε στην εποχή της τεχνολογικής επανάστασης, που επωφελούνται από το εκπληκτικό, συγκυριακός συμβολή της τεχνολογίας δορυφορικής τηλεόρασης, η ανάβαση της Νίκης, η έκρηξη του ESPN και την έλευση της παγκόσμιας αγοράς, να γίνει πιο recognizabe αθλητή στον κόσμο.
Αδιαμφισβήτητη ιδιοφυΐα του ήταν προφανής για όλους, από το Μπρούκλιν με το Πεκίνο, σε μάρτυρα. Στη μετά τη βιομηχανική εποχή της πληροφορίας, το μεγαλείο της Ιορδανίας και της Madison Avenue διαφημιστικές καμπάνιες για την πληθώρα των πολυεθνικών εταιρειών-όπως η Air Jordan επώνυμη μάρκα του Νίκη, Gatorade Quaker Oats »και της McDonald - ήταν ακαριαία εκπέμπονται σε όλη την υδρόγειο.
The Big O έκανε πράγμα του σε διαφορετική χρονική στιγμή, όπου πολύ λίγοι μάρτυρες πρωτοφανής κατορθώματά του. Robertson μπορεί να ήταν καλύτερη από ό, τι MJ, αλλά Σικάγο της δεκαετίας του '80 και του '90 ήταν πολύ διαφορετική από Cincinnati Milwaukee και του '60 και στις αρχές του '70 και του ΝΒΑ είχε ακόμη για την επίτευξη απίστευτο σε όλο τον κόσμο την αίτηση αναιρέσεως.
Peep τα ψηφία πραγματικά γρήγορος. Ως νεοσύλλεκτος, The Big O βγήκε το κουτί με 30,5 πόντους, 10,1 ριμπάουντ και 9,7 ασίστ. Το 1962, δεύτερη χρονιά του στο πρωτάθλημα, που κατά μέσο όρο Τρίκλινο Δίκλινο με 30,8 πόντους, 12,5 ριμπάουντ και 11,4 ασίστ, ένα κατόρθωμα που δεν έχει ποτέ, πριν ή μετά, έχει ολοκληρωθεί. (Παύση, διαβάστε ξανά και ότι αφήσουμε να μαρινάρουμε!)
Μαγεία είχε 138 καριέρα Triple Doubles. MJ είχε 28. The Big O εγκοπές 181!
ευγένεια φωτογραφία του celebrity-link.com
Μεγαλώνοντας βρωμιά φτωχών στην Ινδιανάπολη, Robertson ήταν σε διάταξη κατά την παιδική χαρά είναι γνωστή ως το "Dust Bowl" μπροστά από το Lockefield στεγαστικών προγραμμάτων Gardens. Όταν αναβληθεί η άσφαλτος από την παλιά κεφάλια, διατηρημένα με απλή ψύξη αυτός από την πλευρά της εργασίας για crossovers, ντρίμπλα με αδύναμη πλευρά του και άλλες ασκήσεις. Τελικά, τα μεγάλα αγόρια δεν μπορούσε να τον κρατήσει έξω από το γήπεδο.
Μετά οδηγούν Κρίσπος Attucks Γυμνάσιο στην δεύτερη συνεχή τίτλο του κράτους το 1956, The Big O ήταν τόσο κυρίαρχη που διαδραματίζουν του είχε συνέπειες που επεκτείνεται πολύ πέρα από στεφάνες. Τα εν λόγω πρωταθλήματα κατάσταση μεταδόθηκαν από την τηλεόραση Statewide, και πολλοί άνθρωποι, λαμβάνοντας υπόψη την παθιασμένη ερωτική σχέση με στεφάνια στην Ιντιάνα, ήταν ανήσυχος βλέποντας ένα all-μαύρο σχολείο κυριαρχούν όπως Robertson και Attucks συμπαίκτες του έκαναν (ήταν 62-1 κατά τη διάρκεια της επιστροφής τους -to-back εποχές τίτλος).
φωτογραφία του μεγάλου o αποψίλωσης των διχτυών για crispus hs attucks: historycooperative.org
Η Indy δημόσια σχολεία είχαν, σε χαρτί, ήταν de-διαχωρίζονται από το 1954 το Ανώτατο Δικαστήριο Brown V. Board of Education απόφαση, αλλά αντιμετωπίζει σε μαύρο άσπρο τα σχολεία ήταν λίγες και σποραδικές. Αλλά μετά από το Big O ήρθε εμπρός, λευκό σχολεία ενθαρρύνονται και εξέφρασε ικανοποίηση για μια μεγαλύτερη αφρικανική-αμερικανική εκπροσώπηση σε φοιτητικές οργανώσεις τους. Χρειάζεστε κάποια άλλη απόδειξη ότι στην Ιντιάνα, γενέτειρα της Κου Κλουξ Κλαν, ότι το άθλημα του μπάσκετ ανώτατων βασιλεύει;
Από το γυμνάσιο έως 2 Final Fours σε 3 χρόνια, ενώ παίρνει απασχολημένος στο Πανεπιστήμιο του Σινσινάτι με ένα χρυσό μετάλλιο στην Ολυμπιάδα του '60 σε μια αξιοσημείωτη υπέρ σταδιοδρομία, το Big O ήταν σαν ένα GPS κατά τις ημέρες του αλόγου και buggies, έτη φωτός μπροστά από την εποχή του.
Στην αυτοβιογραφία του, The Big O - Η ζωή μου, μου Times, το παιχνίδι μου, ο Ρόμπερτσον είχε αυτό που λέει - «Καθ 'όλη την ενήλικη ζωή μου, έχω ήδη περιγραφεί ως ένα από τα πιο ουσιαστικά βάσιμη παίκτες στην ιστορία του μπάσκετ. Αλλά τόσο πολύ από αυτό που ξέρω εγώ έμαθα για την παιδική χαρά. Δεν είχα μάθει πολύ μπάσκετ στο γυμνάσιο, ή ακόμη και στο κολέγιο, αλλά έξω από το παιχνίδι στο πάρκο. "
Η παιδική χαρά δεν είναι το πρόβλημα. ΕΙΝΑΙ Η ΛΥΣΗ!
1 Δεκεμβρίου 2008 στις 1:00 μ.μ.
funkalot λέει:
Αριθμούς του Oscar αψηφούν πεποιθήσεων. Ο μέσος όρος ένα τριπλό διπλό για τα πρώτα πέντε χρόνια της καριέρας του. Να δείξουν τον τρόπο εντυπωσιακό και από ένα σημαντικό επίτευγμα, μόνο Magic Johnson στο τρίτο υπέρ του σεζόν, το 1982, ήρθε κοντά, όταν κατά μέσο όρο 18,6 PPG, 9.6 RPG και 9.5 APG. Μαρινάρετε σχετικά ότι, τόσο μεγάλη όσο η Ιορδανία, Bird, Doc, Wilt, Καρίμ, Kobe, Kidd και οποιοσδήποτε άλλος θεωρείται όλων των εποχών μεγάλη που δεν ήταν σε θέση να εκτελέσει το κατόρθωμα. Ίσως, LeBron, "Ultra φρικιό" θα έχει έναν πυροβολισμό. Ως εκ τούτου, The Big "O" έχει αναμφισβήτητα ως η μεγαλύτερη όλων-γύρω playa ποτέ.
Μου μόνο αρνητικό είναι πικρία ο κ. Ρόμπερτσον επηρεάζονται προς σύγχρονη παίκτη του ΝΒΑ και το μηχάνημα δημοσιότητα γύρω εκμεταλλεύεται τους. Παίρνει συχνά κατσούφης, όταν ο ίδιος σε σύγκριση με αυτούς ή αναγνωρίζει το μεγαλείο τους. Τον αισθάνομαι με έναν τρόπο, επειδή ποτέ δεν ήταν αποζημιωθούν κατάλληλα ή να δοθεί η δέουσα αναγνώριση, αλλά αυτή είναι η τιμή τα πρώτα Πλεονεκτήματα ΝΒΑ καταβάλλεται ως πρωτοπόροι. Το ίδιο συναίσθημα υπάρχει στο εσωτερικό της άλλες μεγάλες αθλητικές εκδηλώσεις, πάρα πολύ. Φαίνεται να ανταμείψει μετριότητα σήμερα και τους αποζημιώνει εξωφρενικά.
I, όμως, κάνουν τη διατήρηση του υψηλότερου υπόψη για την ικανότητα του κ. Ρόμπερτσον να ασπαστούν την πολιτική του, αδιακρίτως. Πρόκειται να θαυμάσει για το ότι μια συνειδητή, το θάρρος και την πεποίθηση των απόψεων. Εύχομαι Ιορδανία ή κάποια από άλλους εξέχοντες αθλητές μας θα αξιοποιήσει την "ισχύ" τους, να επηρεάσουν πιο ουσιαστική αλλαγή και τις επιπτώσεις ζει σε ευρύτερη κλίμακα.
Jackie Robinson Απόσπασμα: "Η ζωή δεν είναι σημαντικό, εκτός από τις επιπτώσεις που έχει για τους άλλους". Ας ελπίσουμε ότι, σε αυτό το ένθερμη εποχή της αλλαγής και της ελπίδας στην Αμερική, θα κάνουμε βήματα προς την πραγματοποίηση αυτής της δήλωσης.
Μπορείτε να φτάσετε αυτό;
1 Δεκεμβρίου 2008 στις 1:12 pm
illest λέει:
Δεν έχω κανένα πρόβλημα με την πικρία του. Hes περάσει περισσότερο από οποιοδήποτε απ 'αυτούς θα μπορούσε να φανταστεί. Μερικές φορές, ποτέ δεν θα ξεχάσετε.
1 Δεκεμβρίου 2008 στις 1:20 pm
funkalot λέει:
Illest,
Όλοι έχουμε λόγω της υπαγωγής της ομάδας μας έχουν εκτεθεί σε ορισμένα από τα ίδια τραύματα, ίσως δεν είναι στον ίδιο βαθμό, όπως ο κ. Robertson. Ωστόσο, κάποια στιγμή θα πρέπει να συμβιβάσει τα συναισθήματά σας και να προχωρήσουμε μπροστά. Δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε, αλλά για την εσωτερική ειρήνη θα πρέπει να προωθήσει την.
Εκλογή του Obama μας έχει διδάξει ότι η "νέα μηνύματα" ήταν απαραίτητη για να επιτευχθεί ο στόχος και ελπίζω ότι εμείς οι υπόλοιποι δεν θα εξετάσουμε μόνο συμβολικά, αλλά instructively προς την κατεύθυνση που επηρεάζουν προτίμησε futures.
1 Δεκεμβρίου 2008 στις 1:29 pm
illest λέει:
Αλήθεια για τον Ομπάμα. Αλλά Oscar είναι 70 ετών. Οι βαθιές πληγές από το παρελθόν δεν εγκαταλείπουν ποτέ δεν έχει σημασία τι. Το παιχνίδι είναι να γίνεται σεβαστή και να του δεν γίνονται σεβαστά. Κοίτα Τζέιμς. Θα έπρεπε να το σκασμό σχετικά με αυτό που αισθάνεται για να εισέλθει στην Νικς. Σταματήστε αποξενώσει τους συμπαίκτες σας όταν η ομάδα σας είναι 13-3. Τώρα ξέρω πόσο αποξένωσης μπορεί να του κάνει όταν είναι κατά μέσο όρο σε μεγάλους αριθμούς. Αλλά κάνετε shouldn't συμπαίκτες σου αρέσει αυτό.
1 Δεκεμβρίου 2008 στις 1:32 μ.μ.
Ali says:
wow funk! Είστε speechwriter Barack Obama; Νομίζω ότι οποιοσδήποτε μπορεί να πάρει αυτό που τόσο εύγλωττα ακινητοποιήθηκαν.
όπως για την πικρία του / της στην απογοήτευση τη στάση των σύγχρονων παικτών, δεν μπορώ να πω ότι δεν θα αισθάνονται τον ίδιο τρόπο. θυμάστε, ο υπέμεινε το καζάνι της χώρας στο χειρότερο σημείο της. επιτεύγματα και τα επιτεύγματά του επωφελήθηκαν χιλιάδες παίκτες, δεν είναι μόνο κατορθώματά του, αλλά παίζοντας 1970 πρόκληση του δικαστηρίου και πίσω από τις σκηνές του έργου για λογαριασμό της ένωσης του παίκτη. και πολλοί παίκτες έχουν λάβει αυτά τα κέρδη και ενήργησε σαν ανόητοι και αμόκ.
ο άνθρωπος κατέχει επιτυχημένες εταιρείες, αυτός που δραστηριοποιείται στην φιλανθρωπικές κύκλους, και παραμένει ένα ειλικρινές υπέρμαχος των δικαιωμάτων των πολιτών. λαοί πρέπει να γνωρίζουν.
η μεγάλη o μπορούσε επίσης να ευδοκιμούν σε κάθε εποχή του μπάσκετ. αυτός είναι ένας από τους λίγους παίκτες παλιό σχολείο που θα μπορούσε να σκοτώσει το παιχνίδι σήμερα.
1 Δεκεμβρίου 2008 στις 1:45 μ.μ.
funkalot λέει:
Ο πατέρας μου είναι η ίδια ηλικία με τον Oscar και μεγάλωσε στο νότιο Jim Crow και εξακολουθεί να είναι σήμερα πολύ αγανακτισμένοι, γι 'αυτό συμπάσχουν με εκείνους που εξακολουθούν να έχουν υπολείμματα από εκείνες τις φορές.
Όσο για King James, αυτό που πραγματικά περιμένουμε από χαϊδεμένος και φαινομενικά, ανέθεσε εαυτό επιεικής αθλητές. Το βραβείο είναι στην καπιταλιστική επιδίωξη. Είναι αυταπάτη να πιστεύουμε ότι οι αθλητές μας είναι έντιμος και αλτρουιστικά πάνω από φορείς που υποστηρίζουν τη μάντρα του "χρήματος πριν από ανθρώπους". Έτσι, συμφωνώ ότι πρέπει να είναι πιο διακριτικοί του εργοδότη και τους συμπαίκτες του, διότι οι παρατηρήσεις του έχουν τη δυνατότητα να διχασμό.
1 Δεκεμβρίου 2008 στις 2:16 pm
Ali says:
στυλιστικές διαφορές κατά μέρος, σκέφτομαι ότι Lebron είναι η νέα έκδοση της χιλιετίας των μεγάλων o, όσον αφορά την επίθεση του στο φύλλο νομική και την ικανότητα να κυριαρχούν σε πολλαπλές θέσεις.
1 Δεκεμβρίου 2008 στις 2:48 μ.μ.
funkalot λέει:
Ali,
LeBron είναι το επόμενο κρίκο της εξελικτικής αλυσίδας μπάσκετ. Έτσι, συμφωνώ ότι μοιάζει με "Big O" παιχνίδι πλέον, στη σημερινή.
Όταν LeBron διαφέρει, από Όσκαρ, είναι στην ιδιοσυγκρασία. Οσκαρ είχε μια μέση ράβδωση, που επιδέξια που χρησιμοποιούνται για να εκφοβίσουν τους αντιπάλους. Ήταν γνωστό ότι αν τον εξόργισε, θα πληρώσει βαρύ τίμημα. Δεν είχε αντίρρηση να σας γνωρίσουμε από κοντά έξω (αποδυτήρια) να χειριστεί
διαφορές. Όσκαρ έπαιξε για να κερδίσει ανά πάσα στιγμή και σιχαινόταν να χάσει.
1 Δεκεμβρίου 2008 στις 2:53 μ.μ.
Ali says:
ακούω funk. αλλά βλέπω νοοτροπία νικητή στο Lebron επίσης. Πήρε ένα ανταγωνιστικό ράβδωση που συνορεύει με μέση, στο γεγονός ότι θέλει να σχίσει λαιμό σας έξω. δεν δείχνει έλεος για το δικαστήριο. Δεν έχω δει πίσω κάτω σε κανέναν.
1 Δεκεμβρίου 2008 στις 7:07 μ.μ.
Casey Lee says:
Δεν με νοιάζει τι λέει κάποιος ... καλύτερα από ποτέ!
2 Δεκεμβρίου 2008 στις 12:37 am
Ali says:
Casey,
θα μπορούσατε να κάνετε μια πολύ αδιάσειστα επιχειρήματα ότι ήταν, πράγματι, καλύτερα από ποτέ.
2 Δεκεμβρίου 2008 στις 3:24 μ.μ.
Keelan λέει:
Ίδια πράγματα, απλά μια διαφορετική ημέρα.
Οι ιδρυτές του ΝΒΑ και τους συμπαίκτες τους δεν είχαν καμία ιερή από τους παίκτες του σήμερα. Όπως περιγράφεται με τόση σαφήνεια, η διαφορά μεταξύ του τώρα και στη συνέχεια είναι μέσα. Δεν έχουν τέτοιου είδους φακό που πραγματοποιούν τον έλεγχο από την κοινωνία των ιδρυτών ήταν σε θέση να ενεργήσουν όπως ικανοποιημένος με πολύ λίγες συνέπειες, ενώ οι παίκτες σήμερα δεν μπορούμε καν να φτάρνισμα δεν εξετάζονται από τα εκατοντάδες δεκάδες πηγές των μέσων μαζικής ενημέρωσης. Αυτό δεν είναι να νομιμοποιήσει την καταχρηστική δράσεις του υποτίθεται ότι τα μοντέλα του ρόλου μας από σήμερα, αλλά να φέρει στο φως την αυξημένη κοινωνική πίεση που αντιμετωπίζουν Ballers σήμερα. Σε ό, τι αφορά την φαινομενικά αύξηση χαρτονομίσματα υπάρχει πράγματι δεν έχει την μεγάλη της αλλαγής. Ο μέσος μισθός για ένα baller το 1975 ήταν 20k, ο ελάχιστος μισθός στη '75 ήταν 2,30 δολάρια. Κάντε τα μαθηματικά, pro Ballers έχουν σημειώσει τράπεζα από τότε. Η αύξηση των μισθών που βλέπουμε σήμερα φαίνεται τόσο μεγάλη, μόνο λόγω του πληθωρισμού και τις πρόσθετες συμβατικές υποχρεώσεις.
Με όλα όσα είπε είναι ακόμα ένα παιχνίδι αριθμών. Δεν είναι για αυτό που κάνετε ή θα έπρεπε να γίνει ($$$), ή πικρά ή πόσο ευγνώμονες είστε.
Έχεις να βυθιστεί του κάδου, πιάτο στον βράχο, και να μειώσει τα διοικητικά συμβούλια.
Όσον αφορά το ότι η εν λόγω "Big O" είναι η μεγαλύτερη baller όλων ... .. μέχρι τώρα.
2 Δεκεμβρίου 2008 στις 5:22 μ.μ.
Ali says:
keelan,
τα παλαιά χρονόμετρα γίνει καλά λεφτά στα σίγουρα, σε αντίθεση με το μέσο εργαζόμενο άτομο, αλλά η διαφορά μεταξύ του μέσου λαούς και αθλητικά αστέρια τότε αυτό δεν είναι τόσο ευρύ όσο είναι σήμερα. τα παιδιά δεν θα μπορούσε να οριστεί για τη ζωή (και των μελλοντικών γενεών, καθώς), βασίζεται σε αυτό που προέκυψαν, καθώς pro αθλητές.
πολλοί παίκτες εργάστηκε 2ο θέσεις εργασίας κατά τη διάρκεια της offseasons τότε. ζούσαν σε τακτική γειτονιές και αποτελούσαν μέρος του ιστού των κοινοτήτων τους.
και νομίζω ότι είναι κάτι περισσότερο από ένα που πραγματοποιούν τον έλεγχο των μέσων ενημέρωσης που είναι όλο και πιο επεμβατικές σήμερα. Ναι, οι παίκτες είχαν πάντοτε κάποιες αρνητικές συμπεριφορές που δεν είδε ποτέ το φως του ημερήσιου κύκλου ειδήσεις πίσω μέσα στην ημέρα, αναπόσπαστο τμήμα με τα αγόρια θα είναι αγόρια φιλοσοφία. βλαστός, αν Babe Ruth έπαιζαν σήμερα, θα ήθελα να burress plaxico και stephin marbury μοιάζουν Bryant Gumbel.
αλλά υπάρχει μια δραματική διαφορά όσον αφορά το γενικό σύνολο μυαλό, κοινωνικές εμπειρίες και πλαίσιο αναφοράς μεταξύ των παικτών των δύο αυτών δραστικά διαφορετικές γενιές, ειδικά αν σκεφτεί κανείς το εύρος του αθλητικού και εμπορικού τοπίο σήμερα.
Δεν μπορούμε επίσης να ξεχνάμε ότι τότε, Αφροαμερικανούς δεν ήταν πολύ μακριά από την ασφυξία των αμερικανικών απαρτχάιντ. γενιά Oscar ήταν αγωνίζονται για ίσα δικαιώματα, πρέπει να θεωρηθεί και αποτιμώνται ως ανθρώπου, για τα δικαιώματα ψήφου και στέγαση. που μάχονταν για inaliable δικαίωμά τους να ζουν. τι είναι jones pacman και άλλοι σαν αυτόν που αγωνίζονται για σήμερα;
3 Δεκεμβρίου 2008 στις 8:43 π.μ.
illest λέει:
o plax άνθρωπο και Στεφ. Ακούγεται σαν κακό ασθένειες που πρέπει να βγούμε από τη Νέα Υόρκη. έστω κι αν χρειαστεί να πληρώσει steph. Δεν ήθελα τα Knicks havent σπαταλούνται τα χρήματα του για χρόνια. έστω και αν οι γίγαντες θα χάσετε plax. pacman δεν αγωνίζεται για οτιδήποτε.
3 Δεκεμβρίου 2008 στις 10:05 π.μ.
Ali says:
Είναι κρίμα που λάμπουν starbury έχει μειωθεί σε τέτοιο βαθμό. Ελπίζω να μπορεί να αναστήσει κάποια semblence της αξιοπρέπειας, παιχνίδι σοφός, διότι τα θέματα προσωπικότητα κατά μέρος, είναι ακόμα ένα ταλέντο παγκόσμιας κλάσης. και αυτός είναι, Knicks φιάσκο κατά μέρος, σε σταθερή θέση του μεταξύ των ένδοξη ιστορία της παράδοσης φρουρά σημείο ny του.
στο μέτρο του pacman, έκθεμα αυτός είναι # 1α του αθλητισμού κακοποιών Gone Wild, αγωνιζόμαστε για το δικαίωμά του να inebreation και καθιστώντας βροχή στο κλαμπ κυρίων. δεν είναι πολύ ουσία εκεί.
3 Δεκεμβρίου 2008 στις 10:23 am
Cisco Kidd λέει:
Πρέπει να είμαστε πάντα ευγνώμονες για τις μεγάλες αυτές που είχε να υπομείνει βαθιά ριζωμένο μίσος βάσει της φυλής. Ποιοι οδηγήθηκαν πιθανώς να διαπρέψει μόνο για να αποδειχθεί άξιος. Τώρα τα ίδια πρόσωπα που πλημμυρίζουν την statiums αρένες και σήμερα δεν είναι ουρλιάζοντας φυλετική slurrs αλλά αγκαλιάζει το Θεό που τα δώρα τους αθλητές μας κατέχουν.
3 Δεκεμβρίου 2008 στις 10:39 am
Ali says:
Cisco Kidd,
Δυστυχώς, πολλοί από τους παίκτες σήμερα δεν είναι ευγνώμων, ουτε κάνουν αναγνωρίζουν ακόμη το βάθος του αγώνα που είχε περάσει, δίνοντάς τους τη δυνατότητα να φθάσουν τα εκπληκτικά οφέλη που απολαμβάνουμε σήμερα. αλλά υπάρχουν ορισμένα από τα σημερινά παίκτες που είναι φοιτητές του παιχνιδιού, και την πλούσια ιστορία του, η αξία κάθε δευτερόλεπτο των προνομίων που έχουν κατά το παιχνίδι στα υψηλότερα επίπεδα της.
ως επί το πλείστον, έχουν τη φυλετική δυσφήμηση κοπάσει, αλλά εξακολουθεί να υπάρχει ρεύμα ανησυχίας, ακόμα και ζήλια από τους λαούς που πληρώνουν οι exhorbitant τιμές των εισιτηρίων και αφήστε το liqiour προκαλείται θάρρος ACT UP.
μερικές φορές, αυτοί λειτουργούν όπως και οι αθλητές είναι ζώα στον ζωολογικό κήπο και δείχνουν κάποια τρελή λεκτική ασέβεια. και μερικές φορές, οι φίλαθλοι αγοράζουν σε αυτή την ανώνυμη νοοτροπία όχλου και να κάνουν πράγματα που δεν θα κάνουν από μόνα τους, όπως ρίξει αντικείμενα και μπύρα για τους παίκτες. αλλά ο άνθρωπος artest μου ron έδωσε λαοί παύση για τις δράσεις αυτές, μετά πήγε Queensbridge σε εκείνους τους οπαδούς στο Ντιτρόιτ.
αλλά έχεις δίκιο στο ότι, συνολικά, η πλειοψηφία των παικτών που αγκαλιάστηκε από την πλειοψηφία των οπαδών του, διότι το μαγευτικό δεξιότητες που εμφανίζει κάθε μέρα έξω.